Waalse Pijl [Fleche de Wallonie], 15 mei 2010
donderdag 27 mei 2010
Deze prachtige Waalse klassieker door de Ardennen staat ook wel bekend als de “zwaarste” van Europa. Eén van de afstanden van deze toereditie is ruim 166 km en bevat 16 hellingen, waarvan sommige zeer zware (ruim boven 20%).
Deze zin was me bij blijven staan na het lezen van een aantal ritverslagen geschreven door goed getrainde fietsers die al eerder deze uitdaging waren aangegaan. Sommige van hen waren werkelijk jankend gefinisht in Spa, maar altijd waren zij trots op de door hun geleverde prestatie. Moesten wij dan ook maar eens doen……….
Zaterdagochtend om 6.10h stapte ik in de auto om Jack en Frank op te halen in Rilland. De weersvoorspelling was goed. Fris, zonnig en licht bewolkt. Eenmaal na een vlotte rit in Spa aangekomen, was de bewolking iets toegenomen en inderdaad…..het was lekker fris. De arm-, beenwarmers en windstoppers werden toch maar snel aangetrokken.
Omdat ik een beetje last had gekregen van een gevoelige maag, misschien mede veroorzaakt door de spinningsessie van ruim 5 uur tijdens de lentefeesten, werd besloten de 166 km te rijden i.p.v. 210 km.
Na het verkrijgen van het stempeltje “Depart” reden we letterlijk en figuurlijk met frisse moed Spa uit richting onze eerste opwarmertje “Le Maquisard”. Deze prachtige helling, al na 5 km van de start, met een lengte van 3000m en een max. van 10% besloten we zalvend te rijden. Het ging lekker en we begonnen een beetje op temperatuur te komen. Maar goed ook, want na een paar knippers met de ogen stonden we al aan de voet van “La Redoute” (dat rijmt!).
Met een lengte van 1700m en een max. van 20% is dit één van de lastigste pukkels in deze tocht. We hadden ‘m al een paar keer eerder gereden dus een verrassing was het zeker niet. Helaas bleek dat wel de top van deze pukkel te zijn…..daar waar we links af moesten waren we door de gebrekkige bewegwijzering (red.: of onze onoplettendheid....) rechtsaf gegaan, dus waren we op de route van 210 km gekomen. M’n maag protesteerde nog meer toen Frank me hiervan op de hoogte bracht.
Een ritverslag wordt vaak wat aan de saaie kant, omdat het een opsomming van heuvels is. Maar hier zijn ze dan toch in één keer:
Le Maquisard, Côte de Hautregard, La Redoute, Col de Cornemont, Les Forges, Côte d’Avister (uit L-B-L Roche aux Faucon), Côte de Hestreux, Côte de Bordon, Côte de Warre, Côte de Roche à Frêne, Côte de Haute-Bodeaux, Côte de Roanne en Le Rosier.
Bij onze terrasstop in Trois Ponts na ongeveer 120 km begon ik me langzaam wat beter te voelen. Kwam vast door die heerlijke cola’s waar Jack op trakteerde. De krachten kwamen weer een beetje terug in de benen en de laatste heuvel Le Rosier kon redelijk snel genomen worden. Wat restte was een prachtige afdaling naar Spa. Wel oppassen voor het slechte wegdek, want de strenge winter heeft diepe littekens achtergelaten.
Let wel, Frank en Jack hebben speciaal voor mij de route van 210 km terug gebracht naar 153 km, omdat ik anders de finish zeker niet fietsend had gehaald. Heren bedankt en oh ja…. tijdens de rit heb ik maar 3 keer om m’n moeder geroepen.
Nog wat aanvullende gegevens: 2536 Hm geklommen (en afgedaald) gem. 6% geklommen max. 20%, afgedaald 5% max. 12%, dit alles over een afstand van 153 km in een tijd van 5:54:14 dit maakt samen een gemiddelde van 25,9 km/h.
Herman.
Foto's: Action Photo Team
Frank tijdens beklimming La Redoute
Herman tijdens beklimming La Redoute
Jack tijdens beklimming La Redoute
De gefietste "alternatieve" route, 153km